Με τη σταθερή και δυναμική υποστήριξη του Hess, η Πράσινη Πτέρυγα έχει να επιδείξει εντυπωσιακές επιτυχίες και, ήδη από τον Μάρτιο του 1933, εγκαινιάζει την προώθηση μιας πλειάδας διαταγμάτων για το περιβάλλον, που εφαρμόζονται σε ομοσπονδιακό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, ανάλογα με τις κατά περίπτωση προκύπτουσες ιδιαιτερότητες.
Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν
προγράμματα αναδασώσεων, προστατευτικές διατάξεις για φυτά και ζώα υπό εξαφάνιση (με πρώτο είδος το λύκο που απειλείται ιδιαίτερα),
διατάγματα προστασίας των φυσικών χώρων και τοπίων, που απαγορεύουν την εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων σε ευαίσθητες οικολογικά περιοχές, αποτελώντας αναμφίβολα τα προοδευτικότερα και πλέον πρωτοποριακά της εποχής τους. Σχεδιάζονται επίσης ειδικά νομοθετικά μέτρα για την προστασία βιοτόπων άγριας φύσης, στο πλαίσιο του σεβασμού της ιερότητας του γερμανικού δάσους, και
ιδρύονται τα πρώτα παγκοσμίως εθνικά πάρκα, οριοθετώντας τις προστατευόμενες περιοχές. Και όλα αυτά στην υπερβιομηχανική Γερμανία του μεσοπολέμου!
Η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του Hess και της Πράσινης Πτέρυγας είναι το πολυνομοσχέδιο
Reichsnaturschutzgesetz (Νόμος Προστασίας της Φύσης), που ψηφίζεται την 1η Ιουλίου του 1935 και
παραμένει σε ισχύ ως το 1976, οπότε και αντικαθίσταται από ελαστικότερο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας. Το πρωτοφανές για την εποχή του θεσμικό και νομικό πλαίσιο
καθιερώνει τα κριτήρια για την προστασία της χλωρίδας, της πανίδας και των φυσικών μνημείων. Αλλά κυρίως περιορίζει δραστικά την εμπορική αξιοποίηση των τελευταίων περιοχών με άγρια φύση στη χώρα, ενώ απαιτεί από κάθε αξιωματούχο σε ομοσπονδιακό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο να ενημερώνει έγκαιρα τις υπεύθυνες για την εφαρμογή του αρχές, πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε ενέργεια παρέμβασης στο περιβάλλον.
Αν και νεώτεροι ιστορικοί αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα του πολυνομοσχεδίου, κυρίως λόγω του ότι κάποια σημαίνοντα στελέχη του κόμματος είναι συστηματικοί παραβάτες του (όπως οι Bormann και Göring), ο Επίτροπος για την Προστασία της Φύσης, Walter Schönichen, το ανακηρύσσει σε κορωνίδα των προσδοκιών των λαϊκών (völkisch) κινήσεων, ενώ ο διάδοχός του, Hans Klose, το χαρακτηρίζει το αποκορύφωμα για την Προστασία της Φύσης της Γερμανίας και αναμφίβολα ευθυγραμμίζει το κόμμα με την οικολογική διανόηση στη χώρα, ενσωματώνοντας στον Εθνικοσοσιαλισμό την περιβαλλοντική συνείδηση. Μια από τις εντυπωσιακότερες ενέργειες αυτού του δυναμικού οικολογικού ρεύματος εστιάζεται στα αλλεπάλληλα μέτρα για την
προστασία των ζώων. Το 1932 ήδη, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος προτείνει στο Reichstag νομοσχέδιο για την απαγόρευση της ζωοτομίας, δηλαδή των τομών σε ζώντα ζώα για τελετουργικούς ή πειραματικούς σκοπούς, ενώ στις 21 Απριλίου του 1933 σχεδόν αμέσως μετά την άνοδο του κόμματος στην εξουσία, ψηφίζεται το πρώτο σχετικό νομοσχέδιο, που αφορά τη λειτουργία των σφαγείων,
απαγορεύοντας τη σφαγή ζώων σε αδιευκρίνιστες ή αμφιλεγόμενες συνθήκες που δεν ελέγχονται από τις αρμόδιες αρχές.
Τη σκυτάλη παραλαμβάνει το υπουργείο Εσωτερικών του ομόσπονδου κρατιδίου της Πρωσίας, που τρεις ημέρες αργότερα, στις 24 Απριλίου, ενεργοποιεί διάταγμα
απαγόρευσης της σφαγής ποικιλοθέρμων (κυρίως ερπετών), που ακολουθείται από το διάταγμα
απαγόρευσης της ζωοτομίας στις 16 Αυγούστου. Σε ραδιοφωνική εκπομπή στις 28 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός της Πρωσίας, Herman Göring, απειλεί όσους θεωρούν τα ζώα άψυχες ιδιοκτησίες και παραβαίνουν τα διατάγματα, με εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα διατάγματα προστασίας ζώων στην Πρωσία εκδίδονται με σαρωτικό ρυθμό,
περιορίζοντας τη δράση των κυνηγών, απαγορεύοντας την παγίδευση ζώων για εμπορικούς σκοπούς, τον βρασμό ζωντανών οστρακόδερμων (όπως αστακών) ή και
οριοθετώντας με συγκεκριμένο τρόπο τη χρήση πετάλων, ώστε να αποφεύγεται ο πόνος και ο τραυματισμός του ζώου! Σε μια εξωφρενική κίνηση παραδειγματισμού, συλλαμβάνεται και καταλήγει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για αναμόρφωση, ο αρχιμάγειρος εστιατορίου πολυτελείας στο Βερολίνο, που καταγγέλλεται ότι αποκόπτει σκέλη από ζωντανούς βατράχους!
Στις 24 Νοεμβρίου του 1933 ψηφίζεται, σε ομοσπονδιακό πλέον επίπεδο, το νομοσχέδιο
Reichstierschutzgesetz (Νόμος Προστασίας των Ζώων) που, μεταξύ άλλων,
απαγορεύει την κακομεταχείριση των ζώων, τη χρήση τους σε κινηματογραφικές παραγωγές ή άλλα δημόσια θεάματα που ενδεχομένως προκαλούν πόνο και προβλήματα στην υγεία τους και
καταργεί τη διάκριση μεταξύ οικόσιτων και αγρίων ζώων. Οι δύο υπεύθυνοι της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του υπουργείου Εσωτερικών, Clemens Giese και Waldemar Kahler, που σχεδιάζουν και καταθέτουν το νομοσχέδιο, εξηγούν το νομικό σκέλος του σκεπτικού τους, τονίζοντας ότι στόχος του νομοσχεδίου είναι
να προστατευθεί το ζώο για χάρη του εαυτού του (και όχι για χάρη του ανθρώπινου συμφέροντος απ' αυτό), μετατρεπόμενο σε υποκείμενο προστασίας πέραν όλων των ορίων των υπαρχουσών διατάξεων. Διευκρινίζεται πως νομικά υποκείμενα, σύμφωνα με τις νέες διατάξεις του νομοσχεδίου, είναι όλα τα έμβια όντα με τη γενική έννοια του όρου και όσα βιολογικά χαρακτηρίζονται ζώα, χωρίς διάκριση οικόσιτου, κατοικίδιου ή αγρίου, χωρίς οριοθέτηση ανώτερου και κατώτερου, χρησίμου ή επικινδύνου για τον άνθρωπο.
Στις 23 Φεβρουαρίου του 1934, το υπουργείο Εμπορίου και Απασχόλησης της Πρωσίας εισάγει με διάταγμα την
υποχρεωτική αγωγή των νόμων περί προστασίας στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ακολουθεί, στις 3 Ιουλίου, το διάταγμα περιορισμού της δράσης των κυνηγών, ενώ μετά τη διεθνή διάσκεψη για την προστασία των ζώων στο Βερολίνο το 1934, εισάγονται σε ομοσπονδιακό επίπεδο, τα διατάγματα απαγόρευσης σφαγής ποικιλοθέρμων και υποχρεωτικής αγωγής των νόμων για την προστασία των ζώων, με την εισαγωγή και της οριοθέτησης προστατευόμενων περιοχών για την προστασία των υπό εξαφάνιση ειδών. Η εφαρμογή των νόμων όμως δεν είναι απόλυτη, καθώς το υπουργείο Εσωτερικών προμηθεύει με ειδικές άδειες εξαίρεσης τα πανεπιστημιακά ιδρύματα και τα ερευνητικά κέντρα και στη συνέχεια το 1936 το Κτηνιατρικό Επιμελητήριο του Darmstadt κατέθεσε αγωγή εναντίον όσων παρέβαιναν τους νόμους για παράνομους πειραματικούς σκοπούς, διάφορους της άδειας που ελάμβαναν.
./..
